Затвори ја вратата.
Нека гори.
Дојди.
Поблиску.
Поблиску.
Црвен кармин носам.
Размачкај го.
Небаре нешто слатко сум јадела
Ко дете со кришка леб во рака
Голем залак кога краде.
Дојди.
Поблиску.
Гушни ме.
Како тинејџери што се гушкаат на
автобуска станица
на -10
И не им е гајле
дали им се смрзнати рацете
и дали ги гледа бабичката што чека 24-ка
и не им е гајле
што раменуваат течности
и милијарда бактерии.
Оти гушнати се.
Дојди.
Поблиску.
Соблечи ме до гола кожа.
И кожата тргни ми ја
оти ме стега
оти тесно ѝ.
И душата слечи ми ја
оти немам другo за соблекување.
И бакнувај. Не престанувај.
Дур воздух не загубиме.
Дојди.
Поблиску.
No comments:
Post a Comment