Ти повеќе од молчење не знаеш

Ти повеќе од молчење не знаеш.

Не, не знаеш и не се расправај со мене.

Меѓу сите вистини и невистини беше тука

Меѓу сиот оган со сите распламтени јазици

Како привид чинам

Оти само привидот не зборува и како бледа сенка се движи

И донесе светли сонца и темни облаци

И дождови поројни од кои ти кисне душата

Ти кисне срцето  и не знае каде да тера

Ни лево ни десно

Ни горе ни долу

И дали како  феникс да исчезнам

во пламени јазици

и дали повторно да се вратам

 Да се  родам од пепел

Феникс кој се вивнува угоре

И не се сопира

Оти негов  е небесниот свод, и сите ветрови и сите неба

И сите сонца

И сите мои мисли и воздишки за тебе се бесмртни

Како феникс

Ти повеќе од молчење не знаеш

Не, не знаеш и не се расправај со мене.