Мисли

 

Ми дојде да напишам стих или два

Седам немо прикована за овој стол.

Слушам

Гледам

Не зборувам

Понекогаш тонам и губам здив

И нема никој.

 

Како ѕвездени траги да оставил некој во мојава душа

Ме снемува

Те гледам и се прашувам:

Вреди ли ова? Вреди ли сè? Вреди ли овој живот?

Седам немо прикована за овој стол.

Се обидувам да напишам стих или два.

Не оди.

 

Размислувам

Каде ли одат мислите што си ги мислел цел живот

Имаат ли правец на движење?

 

Кога ќе нè снема дали ги закопуваме мислите

Или лебдат на гробот на починатиот

Дали и таму не му даваат мир?!

 

Не, ти не мислиш како мене.

И полесно е, знам.

Не те истоштуваат твоите мисли

Не прашуваш каде одат

Не ти значат ништо.

 

Јас моите ќе ги земам под земја, со мене.

Да ме мачат и таму.

 

Седам немо прикована за овој стол.

Се обидувам да напишам стих или два.

Не оди.

Празен лист, а безброј мисли.

Ќе си ги земам.

Кога ќе заминам.