И сѐ ми мириса на свежо искосена трева
Која ги буди сите заборавени сетила
Ги буди и сите заборавени светови
Закопани некаде далеку
Далеку во длабочината на сивото небо
Кое полека ја менува својата боја
И сѐ ми мириса на свежо искосена трева
Од која те реже грлото
Од која знаеш дека постојано ќе киваш, а сепак убаво ти е
Од која ти доаѓа да замислуваш свежи утра
Топло кафе на масата
Буба мара на прстот
Добредојде драг гостину...
И сѐ ми мириса на свежо искосена трева
И мислам дека ја чувствувам со ушите, со носот, со устата,
со очите
Со кожата го впивам нејзиниот мирис
И го примам вкусот нејзин
Свеж вкус
Вкус на свежо искосена трева
Во умот ми влага
И секое невронче го чепка
Онака лагодно, скокотливо
Умот ми го зема
Со мирис и вкус
И сѐ ми мириса на свежо искосена трева
Зелена, јадра, собрана на купчиња
И умот ми го зема
До лудило понекогаш
Иде нова пролет.
No comments:
Post a Comment